Hz. MuhammeG (S.A.) mensup olduğu kavmin iman etmesini yürekten arzulardı. Allah'tan getirdiği ve her yönüyle hayırdan ibaret olan bu dinle onların da müşerref olmasını istiyordu. Onlara acıdığı için müşriklerin dünya ve âhırette karşılaşacakları cezalarla onların da karşılaşmasına gönlü razı olmuyordu. Fakat, insanoğlunun kalbini, tabiat ve ahvalini herkesten iyi bilen Allah, Hz, Peygamberi ikaz ederek, müşriklerin iman etmeleri için ne kadar
uğraşırsa uğraşsın yine çoğunun iman etmeyeceğini haber vermekte
idi. Çünkü onlar, — âyetlerde de belirtildiği gibi — Allah'ın kâinatı
dolduran âyetlerinden yüz çeviriyorlar, ufukları dolduran hikmetlerden faydalanmıyorlar ve bu yüzden mü'minlik şerefine eremiyorlardı.
Allahuteâlâ Hz. Peygambere şunları da hatırlatmak istiyordu:
Ey resulüm, sen onların iman etmelerine muhtaç değilsin. Hidayete
gelmeleri için onlardan ücret te istemiyorsun. Bu karşılıksız, ücretsiz davete icabet etmemeleri hayret vericidir:
"Oysa sen buna karşılık onlardan bîr ücrette istemiyorsun. Kuran âlemler için sadece bir öğüttür."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder